Początek nurtu muzycznego zwanego rockiem progresywnym datuje się zwykle na koniec lat sześćdziesiątych. W tym właśnie czasie ukazał się album Days Of Future Passed formacji The Moody Blues (1967), który był pierwszą nieśmiałą próbą zaprezentowania większej formy rockowej z licznymi odniesieniami do muzyki minionych epok. W następnych dwóch latach ukazały się tak znaczące dzieła jak m.in. Ars Longa Vita Brevis - The Nice, In The Court Of The Crimson King - King Crimson, Valentyne Suite - Colosseum i one to wyznaczyły kierunek dalszym poszukiwaniom nowej jakości w muzyce rockowej. 
Dalsze karty tej historii pisały takie formacje jak Yes, Genesis, Pink Floyd, Camel, Gentle Giant, Focus, Amon Duul, Jetro Tull, Marillion i inni. Był to przejaw rosnących ambicji, dowód na to, że muzykom z rockowego kręgu zamarzyła się sztuka przez duże S. Jak zwykle na początku było to odkrywanie i błądzenie, eksperyment muzyczny i to niekiedy wbrew prawdziwej naturze rocka. Nowy repertuar dostarczał nowych wzruszeń i uczył nowej wrażliwości. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych gatunek popadł w impas, ale ostatnio coraz częściej słychać głosy młodych, którzy swą twórczością kultywują dobre tradycje, ubarwione (z konieczności - znaki czasu) nowym. Porcupine Tree, Echolyn, Spocks Beard, Dream Theater, Flower Kings to tylko nieliczni, którzy obok weteranów bliscy są sercom fanom takiego grania. 

Fanom, których nie brakuje, jest także dedykowana audycja ProgGram, która ma swoje miejsce na antenie Radia Centrum we wtorki po godzinie 20. Na przekór tym, którzy sądzą iż rock progresywny to skamielina nie nadająca się do badania, próbuje udowodnić, że dłuższa forma muzyczna niekoniecznie wiąże się jedynie z nudą i nadęciem, o które tak często posądza się twórców takiej muzyki.

Zapraszam również wszystkie młode zespoły penetrujące podobne rejony muzyczne i chcące zaprezentować swoje dokonania w audycji.